Sultan II. Mustafa Osmanlı Devleti’nin II. Viyana bozgunundan sonra almış olduğu yenilgilere son
vermek ve II. Macaristan seferinde başarı elde etmesinden cesaret
bularak, 12 Nisan 1697 tarihinde III. Macaristan seferine çıkmaya karar verdi.
Sefer için mutad vergilerden olan bedel-i nüzûl[1],
bedel-i avarız[2], sürsat[3] ve
sair vergilerin toplanması için gerekli emirler gönderildi. Bosna taraflarından
toplanan 65.000 kuruş ile sadrazam yakından ilgilendi[4].
Vergi vermeyi reddedip zorluk çıkaranlardan da bu vergiler alındı[5]. Bu
sefer için hazırlıklar yapılırken Niş’ten Belgrad’a kadar olan yerlerde ormanlar
arasına düşmanın pusu kurabileceği tehlikesine karşı bu ormanların kesilmesi için
bir grup asker ile Rumili Beylerbeyi Cafer Paşa görevlendirildi. Hazırlıklar
tamamlandıktan sonra padişah, 17 Haziran 1697 tarihinde Edirne’den hareket etti. Ordu 10 Ağustos 1697 günü Belgrad’a ulaştı. Padişah ve ordunun Belgrad’a gelmesinden iki
gün sonra toplanan savaş meclisinde paşaların görüşüne başvuruldu. İlk önce
Sadrazam Elmas Mehmet Paşa’nın huzurunda ikincisi Sultan’ın
huzurunda iki savaş meclisi toplandı. Toplanan bu meclislerde ortaya iki görüş
çıktı[6].Bunlardan birincisi, Sava Nehrini geçip Varadin’e ulaşmak yönünde, ikincisi ise Tuna Nehrini geçerek, Temeşvar taraflarına doğru gidilmesi yönündeydi. Paşalar Temeşvar tarafına gidilmesi taraftarı idiler. Bu görüşü herkesin desteklemesine rağmen yalnızca Belgrad Muhafızı olan Amcazâde Hüseyin Paşa buraların durumunu daha iyi bildiği için karşı çıktı. Hüseyin Paşa’nın karşı çıkmasından dolayı “siz dahi bir senedir bu serhaddesiz, vâkıf olduğunuz mertebeyi söyleyin” dediler. Hüseyin Paşa kendisine yöneltilen bu sual karşısında “üç senedir gelürsüz gidersüz, küffârdan bir karış yer aldığınuz yok. Bu kadar hazîne itlâf ve asâkir-i İslâm it‘âb olunur, eğer mühimmât-ı levâzımınız tekmîl ise münasip olan Varadin kal‘asın muhâsara eylemek gerekdir” dedi. Ordunun sürekli plansız yapılan mücadeleleri kaybetmesi sonucu yorgun düştüğünü ifade ile birlikte yapılan hataları sıralayan ve savaş stratejisi açısından Varadin taraflarına gidilmesi gerektiği anlamına gelen Hüseyin paşanın görüşleri karşısında Vezîr-i a’zam Elmas Mehmet Paşa “Devlet-i padişahi de her şeyimiz hâzıru âmâdedir” diyerek, Hüseyin Paşa’nın bu sözlerine itiraz etti. Hüseyin Paşa’nın Varadin’i tavsiye etmesine karşılık, Temeşvar Valisi olan Cafer Paşa ise Temeşvar taraflarına gidilmesi hususunda ısrarcı oldu[7].
